Clint Jovial Delima, Tagum City, Davao del Norte Clint Jovial Delima is a BA English (Creative Writing) student at the University of the Philippines Mindanao. He was a fellow at the 2025 Davao Writers Workshop and the 2025 Cagayan de Oro Young Writers Studio (CDOYWS). His works have appeared in Cold Moon Journal, Dagmay, MindaNews, and SunStar Davao.



Contamination


Issue No.12

Parts Per Million

 
            “Microplastic particles have been revealed in the 
            placentas of unborn babies for the first time...
            The particles are likely to have been consumed or 
            breathed in by the mothers...It’s like having a cyborg baby.”
            — The Guardian, December 22, 2020
 
Mama once told me I used to be
packed inside a bubble wrap casing.

Eyes wide open, I burst from her womb
and saw a kaleidoscope of blue, red,

orange, and pink shards. On a white bed,
she strained her last strength, parcels

travelling from Shenzhen Sorting Center
towards the nearest public hospital.

But I am not her best package. Plastic
was her firstborn—my first inheritance.

Exiles crawled and settled on my veins
as I captured my first breath. By three,

I had stopped drinking Mama’s milk,
suckling a pink chupon instead.

Barefoot, I carried not dirt but flakes
from ripped sachets as I ran to see Papa.

His room stretched like gum and revealed
the synthetic desires of his heart:

plastic mannequins groping skin-to-skin,
bodies fumbling for the fluorescent light.

Young enough to run away, I sought
solace and found it among discards

of invisible strangers: greasy fish
leaking bits of red cellophane.

My friend’s sun-bleached water bottle,
white fractals floating by the million.

How the avenue crumbled into dust
after seeing them off with another

stranger—himself a foreign object.
For the moment let pain believe

it can live forever. My body—I
am already breaking away.
           
           

Padugo

           
1.         Gulgola ang liog hangtod magbanaw iyang kasaysayan sa yuta. Sumala pa ni angkol, 
            kinahanglan ming mangayo og gasa sa mga abyan ayha mapuy-an ang bag-ong gitukod 
            nga balay. Gitunol niya sa ako ang ugis aron ipatulo iyang duga. Midagayday ang kalag 
            niini gikan sa tadtaran. Lahos sa mga langub nga gibuslotan sa mga wati ug hulmigas. 
            Puhon, ako na sab daw ang mohimo niini isip bendisyon palayo sa mga demalas.

2.         Ang paghalad sama sa dugo nga nagalatay sa atong mga ugat. Gibugkos niini ang 
            managlahi natong gigikanan, kaliwat, kultura. Tinuohan. Dugo gihimong Manunubos, 
            gibadlis pina-krus sa akong agtang atol sa akong kaadlawan. Namasin og taas nga kinabuhi.

3.         Nabasahan nako kaniadto nga makasinati og kadiyot nga paralisis ang mga manok inig 
            makabati sila og dakong hulga sa kinabuhi. Dili sila sama sa mga baboy nga mokisikisi ug 
            motiyabaw inig oras na sa ting-ihaw. Maong manggahi sila inig kuhaon—daw nangandam 
            na sa mahitabo. Gihalad na daan ang kaugalingon.

4.         Wala ko nakatulog og tarong adtong ako na ang nagpadugo. Napakyas akong pag-gulgol 
            sa himungaan tungod habol ang kutsilyo. Nasaksihan ko ang pagladlad sa iyang mata 
            tungod miawas ang dugo. Mikuyanap sa akong gapangurog nga kamot. Ana si angkol, 
            normal ra masayop basta baguhan. Sa akong damgo, milupad ang manok ug gilibot ang 
            kapupud-an. Gisuta kon pila ka pato, baboy, tawo ang gihalad sa tabunok nga yuta.

5.         May mga adlaw nga kabuhion ko inig makakita og dugo. Kon lantawon nako ang 
            nagbanaw nga dugo sa balita. Palongon na lang nako ang TV. Tingali, wala na sab naminaw 
            ang mga abyan. Nahulipan na ilang pandungog sa mga nangbusikad nga bomba sa 
            kasamtangang gubat.