galin “For Nelia” ni Mila Aguilar
Kin maging kalap, diri dapat ako umukrong o mababari. diri ako kalap, ay, diri maguang. diri ako magsusunod sa angin—diri tuninong na umuuyon. Pero isiyon na pag inaruk ko a raga, mig-aruk ako para sa doot, nagtutubong punok anggan sa masakop a kinaban. Pero diri man ako gapo na diri maaanod ka bagyo. Diri ako gapo. Ay, nakamamati ako ka pairatong na angin. Mababagunas ka mga taon, kinakanap mga kali. Tuod na mag-iwag, sinusulod a salog. Pero isiyon na pag ako narugrog, mig-rugrog ako para ka raga, natuturog, punok anggan sa masakop a kinaban Ako, mas puon sa batag. Mamumurak a puso sa bunga ka paggibo. Uukrong ako ag babari sa bagyo ag utak. Bitbit ko a mga lupa kong dawon, patutubuon sa kada panawon. Idudulot a sadiri kong ani sa mga tawo, ising tinuba ako para sa karayan, ising pag ako gumam-ot gumagam-ot ako kaiba a mga kanguran ko, punok na nagnananap anggan sa masakop a kinaban.For Nelia, Clarita
after “For Nelia” by Mila Aguilar (Author’s Translation)
To be bamboo, I must not bow low or break. I am no bamboo, ay, never too hollow. I do not follow the wind—never too calm to compromise. But know that if I kiss the ground, it is for the grass, growing quiet until it covers the earth. But I am not rock, too, that storms could not wash away. I am no rock. Ay, I feel when winds whip near. I weather through years, crawling through creeks. I am bound to move, steeling through streams. But know that if I break, I break for the dirt, laying, quiet until it covers the earth. I am more banana tree. My heart blooms to fruits of our labors. I bow and I break to storm and steel. I carry my rotting leaves, regrow with every season. I offer my yield to the people, knowing I was hewn for good, knowing when I root, I root with my brothers and sisters, creeping quiet until we cover the earth.