Nagsabwag ka sang lamigas sang kaalam Agud magtubo ang tagsang’ ikasarang; Sang matutom ginbunyagan, gin-atipan Naglambò, tigrulombay sang kabataan. Adlaw sa sidlangan, dala mong' kasanag Paglaom sa pagtubo imo ‘nahatag; Sa butkon nga kapoy, abaga nga huyhoy Dapulay nga angay bilidhon nga Iloy. Ginpaawas mong’ tibud sang kinaadman Agud maambit Laurel sang kadalag-an, Gindulot maayong’ binhi’ng pamatasan Sa pagpadayon lunhaw nga kalibutan. Sa talamnan nga imo ginapanggasan Agyan man sang tig-ilinit ukon bagyuhan, ‘Gaugat, ‘gagapa sa utok kag dughan ‘Gabunga’ng kadalag-an kag kaayohan. Ikaw ginatangla, ginakahamut-an Anghel sang Langit sa sining kadutaan, Bilidhong’ manog-ubay sang bag-ong usbong Manogtipig sang bag-o nga henerasyon! Bugay sang Diwa, ikaw nga manogpanggas, Manunodlong’ hiyas sa imong’ patubas!
Magkari ka, abyan! Kay ikaw ginakahidlawan, Bulnga ang kapaang Nga karon tuman nabatyagan. Sa imo pagtupa Masulay sa imo’ng natunga; Masaot, daw buang; Ining dughan magasinggitan. Paligui sang haluk Sang tinulo sang kalangitan; Luha nga binantok Sa nawong imo nga tabunan. Matulotampisaw Agud panason mo’ng kamingaw; Magaambahanon Bisan ang tingog daw libagon. Sa imo pagduaw May dalu ang hanging’ mabugnaw; Mga handurawan Sa huyop n’ya gahulohampang. Makunop sang habol Kag hakson ang kaugalingon; Sa imong katugnaw, Ang gumontang maalimunaw. Kape nga mainit ‘Pares sa imong linagatik; Panumdom mag-abtik Sa laptap magapatikpatik. Sa imong kagahod Pagtupa sa ‘babaw sang atop, Matahom nga lanton Nagaduyan sa katulogon. Magtupa na, ulan! Tig-ilinit imo nga buslan; Ikaw nalangkagan ‘Malugpayan ang kalibutan. Indi lang matam-an Pagkari mo sa kadutaan, Baha, kahalitan Ang panghakroy sang kalabanan!