Si Hannah Keziah Agustin ay mula sa lungsod ng Mandaluyong at kasalukuyang naninirahan sa New York. Ang kanyang mga tula’y matatagpuan sa Electric Literature, Michigan Quarterly Review, at minnesota review at ang kanyang mga sanaysay naman ay mababasa sa Guernica, North American Review, at The Offing. Siya ay isang PD Soros Fellow.
inang nangankan, wen, apay nagsapa, ania ti kinnanmo, diak ammo, apay agngangalngalka pay laeng, nabsogkan, haan, ania ti naganmo, diak ammo, apay dimo malagipen, ay, apo, apay a dinak malagip, awanen ti bibiangko, iti nakemko, apay agkatkatawaka, ania met, agkararagka pay, ay apo, kayatmo agtugaw iti sango, napudot, agkantaka man, agkantaka no kua, agsalatayo, diak ammo kadakayo, apay mababainka, i love you, inang, i love you too, ay-ayatenka, inang, ay-ayatenka.
pag-uusap namin ng aking lolang mayroong dementia
salin ni JL Lazaga
inang, kumain ka na, oo, bakit kay aga, ano ang kinain mo, di ko alam, bakit ngumunguya ka pa rin, busóg ka na, hindi, ano ang pangalan mo, di ko alam, bakit di mo na maalala, hay, naku, bakit di mo ako maalala, wala na akong pakialam, sa loob-loob ko, bakit ka tumawata, ano ba, nagdarasal ka pa, hay naku, gusto mong umupo sa harap, mainit, kumanta ka nga, kakanta ka pag ano, sayaw tayo, ewan ko sa inyo, bakit nahihiya ka, i love you, inang, i love you too, minamahal kita, inang, minamahal kita.